Z wizytą na Moście Gdanskim – część 2
No i czas na prezentację kolejnych zdjęć z mostu Gdańskiego, tym razem tematem przewodnim będą detale, a będzie królować czerń i biel.
Pierwsze dwa ujęcia są podobne, ale nie mogłam się zdecydować, które lepsze – ciekawa jestem jak Wy uważacie?
Uwielbiam doszukiwać się szczegółów i linii w konstrukcjach – z jednej strony nie są to może najpiękniejsze elementy konstrukcji, ale mają w sobie coś co zwraca uwagę, może to kwestia pewnej powtarzalności elementów… sama nie wiem, ale bardzo lubię fotografować detale architektoniczne.
Z wizytą na Moście Gdańskim – część 1
Jakiś czas temu razem z Gosią postanowiłyśmy się wybrać na wspólny plener na Most Gdański. Planowałam zrobić zdjęcia tego mostu już od dawna, ale ciągle były jakieś inne rzeczy do zrobienia i nie było kiedy… dlatego ucieszyłam się kiedy udało nam się umówić na ten plener – dodatkowo pogoda tego dnia też nam dopisała – co prawda było chłodno, ale słońce pięknie świeciło 
, więc pogoda wręcz wymarzona do fotografowania architektury.
Zdjęcie postanowiłam podzielić na dwie części, tak aby pogrupować je w jakimś stopniu tematycznie – myślę, że to ułatwi ich odbiór.
Zapraszam na część pierwszą . Oczywiście wszelkie komentarze mile widziane.
A na koniec mały bonus, niekoniecznie mostowy 
.
Złote Tarasy
No i przyszła pora też na mnie, żeby wybrać się z aparatem w miejsce, gdzie praktycznie wszyscy robią zdjęcia i zostało chyba najbardziej obfotografowane w Warszawie, a przynajmniej takie plotki słyszałam – chociaż zawsze mi się wydawało, że to zaszczytne miejsce zajmuje Pałac Kultury albo Starówka. Tym miejscem jest centrum handlowe – Złote Tarasy.
No i oto wynik mojej wyprawy fotograficznej:
Tak trochę kiczowato?
Dzisiejszy wpis znowu niecórciowy . Niestety, ale pogoda i “sympatyczni” ludzie dali mi się dzisiaj na tyle we znaki, że nie mam natchnienia na przeglądanie zdjęć dziecka i wybieranie czegoś ciekawego, dlatego dzisiaj taki bardziej klasyczny temat (a przez niektórych uważany za kiczowaty ).
Myślę, że kolorystyka po części odzwierciedla moje dzisiejsze samopoczucie… zwłaszcza na drugim zdjęciu.
Wakacyjne eksperymenty z filtrami
No dobrze, więc teraz przyszedł czas na coś bardziej aktualnego. Część urlopu spędziliśmy w Warszawie. Postanowiliśmy wybrać się na spacer do Łazienek, a ja stwierdziłam, że to będzie świetna okazja, aby przetestować zestaw filtrów, które dostałam na urodziny.
Muszę przyznać, że jak na pierwsze podejście jestem nawet zadowolona, chociaż za dużo nie poszalałam, bo jak bywa ze złośliwością przedmiotów martwych , aparat padł chwilę po zrobieniu poniższego zdjęcia, więc eksperymenty szybko się musiały skończyć. Mam jednak nadzieję, że uda się wybrać jeszcze raz na podobny spacer i się znowu pobawić .
Do wykonania tego zdjęcia były użyte 3 filtry:
- polaryzacyjny
- szara połówka
- czerwona połówka
No i oto efekt:
No i po wakacjach…
Co prawda przerwa wakacyjna trochę mi się wydłużyła, ale już jestem.
Z fotorelacją nie będzie tak łatwo, gdyż wszystkie moje plany wakacyjne wzięły w łeb – cóż czasem tak bywa, że wszystko jest przeciwko nam.
Mam nadzieję, że od września sytuacja się trochę poprawi, a ja nabiorę energii i będę miała zdecydowanie więcej czasu do publikacji zaległych zdjęć, a sporo się tego nazbierało.
W głowie powoli rodzą się wciąż to nowe pomysły, więc mam nadzieję, że uda mi się na bieżąco realizować i prezentować.
Póki co, na dobry początek, jedno zdjęcie z tych typowo wakacyjnych .
Majowo… w kolorze żółtym
No i znowu zrobiłam długą przerwę na blogu… chyba jakiś kryzys twórczy mnie dopadł, albo jeszcze coś innego. Udało mi się na szczęście zebrać i zająć kilkoma zaległymi zdjęciami z weekendu majowego . Dzisiaj będzie przede wszystkim żółto. Mam nadzieję, że Wam się spodoba.
Oczywiście wszelkie uwagi i sugestie mile widziane.
Sugeruję oglądać większą wersję zdjęcia dostępna po kliknięciu na nie – niestety na tych miniaturkach niewiele widać 
.
U “Konesera”, czyli “Stara” Praga – część 3
Jakoś tak nie mogłam się zdecydować, za które zdjęcia wziąć się teraz, więc padło znowu na Pragę. Tym razem zdjęcia zrobione przy okazji wizyty na targach fotograficznych, które miały miejsce w październiku 2009 roku na terenie “Konesera” w Warszawie.
Fotografowałam zarówno na terenie “Konesera” jak i w jego okolicach. Muszę przyznać, że jest to niesamowite miejsce pod względem robienia zdjęć i chętnie bym się tam wybrała ponownie, ale zdecydowanie w sytuacji, kiedy nie ma targów, bo balony reklamowe jednak jakoś kiepsko mi się komponują ze starymi budynkami .
Na początek trochę typowej architektury…
… a teraz trochę detali .
Szukając motywu…
Dzisiaj architektura w trochę innym wydaniu – powiedziałabym, że seria pt. “w poszukiwaniu motywu” . Nie będą to typowo budynki tylko wnętrze – a dokładniej wnętrze pewnego centrum handlowego.
Jestem ciekawa jak Wam się podoba coś takiego . Ja mam skrajne odczucia, raz mi się podoba i dochodzę do wniosku, że wyszło ciekawie, a w następnej chwili nie podoba mi się wcale – ale ja nie jestem obiektywna, bo to w końcu moje prace .
Zwykle podobają mi się zdjęcia architektury, gdzie panuje jakiś porządek, powtarza się jakiś motyw – daje to wrażenie perspektywy/trójwymiarowości, czy harmonii – w zależności jak ten motyw zostanie wykorzystany. Przyznaję, że szukanie harmonii w centrum handlowym to raczej dziwne zajęcie, ale w końcu ciekawy temat do fotografowania można znaleźć wszędzie (podobno 
).
W fotografii każdemu podoba się co innego i inne elementy zwracają naszą uwagę, pewnie dlatego jest ona tak interesująca, bo nie ma tutaj prostego przepisu – wymaga praktyki i poszukiwań – tematu, własnego stylu, wyrobienia sobie oka fotograficznego. Tak więc dzisiejsze prace będą pewnego rodzaju moimi poszukiwaniami . Liczę na Wasze komentarze na temat tego eksperymentu.
“Stara” Praga – część 2
No i przyszła pora na publikację drugiej części zdjęć z wizyty na Pradze.
Cieszę się, że pierwsza część tak się Wam podobała i mam nadzieję, że ciąg dalszy nie będzie gorszy . Oczywiście wszystkie komentarze i sugestie mile widziane.
Jeszcze taka mała moja obserwacja - dla mnie niesamowite jest ile kontrastów można znaleźć na Pradze. W jednym budynku nowe okna, a zaraz obok klatka, gdzie są one zamurowane, waląca się kamienica,a obok piękny i kolorowy budynek, z jednej strony restauracja a po drugiej ruiny. Tutaj chyba jest największe nagromadzenie tych skrajności jeśli chodzi o Warszawę, chociaż na pewno nie jest to jedyne takie miejsce w stolicy.
“Stara” Praga – część 1
No i przyszedł czas na powrót do tematów architektonicznych i prezentację już dość starych zdjęć, bo z połowy października zeszłego roku.
Zdjęcia długo czekały i dojrzewały na publikację, ale wymagały trochę czasu, aby je przejrzeć i wybrać coś ciekawego. Praga jest akurat takim miejscem, gdzie sama raczej nie zdecydowałabym się na wycieczkę krajoznawczą z aparatem – jeśli już to tylko z silną ekipą wspierającą , więc będąc tam zrobiłam dużo zdjęć – stąd też musiały swoje odleżeć .
Teraz pewnie podeszłabym trochę inaczej do niektórych ujęć, ale myślę, że wciąż mają one ten specyficzny klimat starych kamienic charakterystycznych dla tych rejonów Warszawy, dlatego też zdecydowałam się na publikacje tych zdjęć. Mam nadzieję, że jeszcze wrócę w te rejony i uda mi się sfotografować Pragę ciekawiej.
No dobra, na temat bezpieczeństwa i tego gdzie bym chętnie poszła robić zdjęcia można długo pisać, a czas zaprezentować kilka zdjęć, które ustrzeliłam pewnego sobotniego październikowego poranka . Zachęcam oczywiście do obejrzenia wersji powiększonej po kliknięciu na zdjęcie.
Parada świateł
… bo chyba to stwierdzenie najlepiej pasuje do opisania poniższych zdjęć.
Znowu udało mi się wyjść na podbój Warszawy w świetle gwiazd, a właściwie w świetle świątecznych światełek i nie tylko. Tym razem wykorzystałam męża i wraz z moim nowym nabytkiem (prezentem świątecznym), czyli “lekkim” statywem (bo cóż to jest 3kg ), wybraliśmy się na zwiedzanie świątecznie oświetlonej i ozdobionej Warszawy tuż po zachodzie słońca. Oczywiście standardowo była Starówka i Nowy Świat – chyba pierwszy raz dopiero w tym roku chciało mi się wybrać i pooglądać jak wygląda stolica zimową porą (tutaj zasługa pasji fotograficznej i śniegu ).
No i na dokładkę dodaję też kilka zdjęć z Alej Ujazdowskich, gdzie po raz pierwszy zostałam wylegitymowana z powodu robienia zdjęć. – Na szczęście miałam ze sobą dowód, a mało brakowało żebym go jednak nie zabrała z domu. Teraz wiem, że biorąc aparat obowiązkowo trzeba zabierać dokument tożsamości.
Warszawa okryta nocną kołderką
Jakiś czas temu udałam się na nocny plener po Warszawie – może nocny to za dużo powiedziane, bardziej wieczorny, bo do domu wróciłam przed północą , ale jesienno-zimową porą wcześnie robi się ciemno, więc taka wycieczka, na szczęście, nie była zbyt problematyczna, chociaż za ciepło też nie było… Jednak cóż poradzić – zachciało mi się zdjęć nocnych, to trzeba było się i trochę namarznąć .
Za dużo Warszawy nie przeszłam, bo tylko okolice Starówki, ale troszkę ciekawych ujęć (przynajmniej w moim odczuciu ) udało mi się przynieść, no i nabrałam ochoty na jeszcze – tylko gorzej z organizacją takiego kolejnego wyjścia. Mam jednak nadzieję, że jakoś niedługo się uda .
Póki co prezentuję Wam swoje nocne zdjęcia Warszawy pełnej barwnych świateł .
Wschód nad Warszawą
Są dwie magiczne pory dnia – wschód i zachód słońca. Płomienne kolory pokrywające niebo wzbudzają w ludziach niesamowite emocje. Z jednej strony jest to pora kojarzona z romantycznymi spotkaniami, a z drugiej strony tą malowniczość zawdzięczamy zanieczyszczeniu powietrza. Ciekawe połaczenie – miłość i cywilizacja.
Jednak niezależnie od wszystkiego te krótkie chwile w ciagu dnia mają swoją magię i niepowtarzalną moc. Wielu fotografów wstajwe skoro świt, aby złapać na zdjęciu pierwsze promienie słońca, więc coś w tym musi być.
Mnie również zauroczył ostatnio wschód słońca, wschód nad Warszawą i nie mogłam się powstrzymać aby nie wyciągnąć aparatu.
Tak, wiem że to temat oklepany, ale chyba każdy, niezależnie od stażu fotograficznego, ma na swoim kącie parę zdjęć z wschodem lub zachodem słońca .
Tak więc zapraszam na oglądanie wschodu słońca nad Warszawą.
Czarno-białe Powązki raz jeszcze
To teraz czas na drugą część zdjęć czarno-białych z cmentarza na Powązkach – pisać dużo nie będę, więc od razu zapraszam do oglądania i komentowania:
Powązki w wersji black&white
Było kolorowo to teraz czas na wersje czarno-białą. Ciekawe jak to z czasem się zmienia, że kiedyś robiłam zdjęcia kolorowe, a teraz coraz więcej zdjęć, które robię wolę w wersji czarno-białej, bo w takiej kolorystyce bardziej mi się podobają, bo kolor nie przeszkadza i udaje się pokazać to co ważne – a przynajmniej tak mi się wydaje .
W każdym razie pora na wizytę na Powązkach w wersji black&white – mam nadzieję, że Wam się spodoba, chociaż biorąc pod uwagę tematykę, może to nie najlepsze określenie?
Tak czy inaczej zapraszam do obejrzenia – tym razem anioły i takie tam w pierwszej odsłonie:
Jesienna zaduma
No i nadszedł listopad – miesiąc zadumy. Czas wspomnień związanych z naszymi najbliższymi, których już nie ma między żywymi. To miesiąc kiedy większość z nas odwiedza groby. Cmentarz może budzić różne skojarzenia, dla jednych jest to miejsce smutne, dla innych niezwykłe – pełne wspomnień.
Na pewno “uroku” dodaje jesień pełna ciepłych kolorów, jesienne liście i kasztany… to wszystko nadaje temu miejscu dodatkowy klimat.
Zresztą sami popatrzcie:
Starówka – czyli mała powtórka z rozrywki
Dwa tygodnie temu również postanowiliśmy wybrać się na Stare Miasto, jednak pogoda nas nie rozpieszczała…
Na szczęście w końcu wyszło słońce i wszystko wkoło zaczęło wyglądać piękniej, gdy promienie słońca, które przebyły się przez chmury zaczęło wszystko oświetlać. Budynki wyglądały jakby ktoś je pomalował wałkiem na złoty kolor – piękny widok .
A Św. Anna w połączeniu z ciemnym odcieniem nieba… po prostu bajecznie się prezentowała.
Weekendowy wypad
Udało mi się zmotywować do poprzeglądania zdjęć i oto efekt – relacja z wypadu weekendowego na Starówkę.
To było prawie 3 tygodnie temu, kiedy była jeszcze piękna pogoda, a nie to co ostatnio dzieje się za oknem, i można powiedzieć, że raczej letniej niż jesiennej, więc postanowiliśmy skorzystać z okazji i wybrać się na Starówkę – w końcu przy tak pięknej pogodzie nie można siedzieć w domu , a i córka nie widziała jeszcze uroków warszawskiego Starego Miasta .
Oczywiście skoro dotarliśmy już na miejsce to wypadało coś zjeść. Postanowiliśmy zajrzeć do jednego z lokali na Rynku .
Menu prezentowało się znakomicie, więc nie pozostało nam nic innego jak zamówić
Oczywiście znalazło się również kilku chętnych na jedzenie – oto jeden z nich
Córka dzielnie uczestniczyła w posiłku…
… a po jego skończeniu czas ruszyć w drogę…
… na podbój miasta .
Historia pewnego motyla
Spacerując wśród łąk udało mi się trafić na oset dość pokaźnych rozmiarów, a przynajmniej większy niż zwykle widuję w innych okolicach.
Na kwiatach zasiadały zwykle motyle…
… ale jeden był wyjątkowy, gdyż powoli i majestatycznie prezentował swoje skrzydła z namaszczeniem i bez pospiechu otwierając je – cały ten rytuał udało mi się sfotografować.
Mała dama
Małe dziewczynki prezentują się pięknie w każdym ubraniu . Ale jeśli do stroju dodamy jeszcze gustowny kapelusz? To już jest połączenie, które warto utrwalić na dłużej. To chyba oczywiste, że w takiej chwili nie mogłam nie wziąć aparatu by sfotografować swoja córkę, gdy tak słodko się uśmiechała w swoim nowym kapeluszu .
Bo czy te oczy mogą kłamać?
A te minki są po prostu urocze i niezapomniane – no i oczywiście hipnotyzujące oczy…
Mała ogrodniczka
Piękna słoneczna pogoda, więc wiadomo, że nie ma szans na to by dziecko usiedziało w domu.
Oliwka należy do ruchliwych dzieci, więc od razu ruszyła w trasę i zaczęła zwiedzać ogródek prababci. Nie obyło się bez wsparcia taty w tych działaniach. Oczywiście od razy chwyciłam za aparat by udokumentować to zwiedzanie – żółć kwiatów i zieleń traw pięknie się komponowały z małą blondyneczką z różowym wózkiem pędzącą przed siebie .
A słońce wkrótce skryło się wśród drzew…
Wieczorne słońce sprawia, że zwykły krajobraz staje się tajemniczy, a znane okolice pozwalają się odkryć jeszcze raz na nowo. Zachodzące słońce daje nam możliwość spojrzeć z zupełnie innej strony na to co nas otacza, niebo zyskuje nowe kolory.
Odcienie złota, pomarańczu i brązu otaczające tarcze słońca w połączeniu z czernią otaczającego krajobrazu….
… czy też odcienie fioletu i różu w połączeniu z ciemną zielenią, a wszystko to odbijające się w wodzie… wszystko to pozostawia po sobie niezapomniane wspomnienia.
Wierzbowa aleja – słońcem malowana
Będąc na wsi trafiłam na piękne miejsce, starą drogę na brzegu której rosną wierzby. Teraz już trudno uwierzyć, że biegła tamtędy główna droga przez Gostkowo, bo teren jest porośnięty dość wysoką trawą, ale miejsce jest pełne uroku.
Te zdjęcia zrobiłam podczas spaceru w ciągu dnia
Postanowiłam tam jeszcze wrócić trochę później, gdy słońce będzie niżej i zacznie oświetlać drzewa swoim złotym światłem. No i to co udało mi się zarejestrować zdaje się nie być do końca realne i z tego świata . Cudowna zieleń w połączeniu z pomarańczowo-złotym kolorem trawy, który powstał dzięki zachodzącemu słońcu sprawiają niesamowite wrażenie.
Najnowsze komentarze